{"componentChunkName":"component---src-templates-tbknoticias-js","path":"/eu/maria-alche-y-benjamin-naishtat-tizza-covi-y-rainer-frimmel-radu-jude-lee-chang-dong-federico-luis","result":{"data":{"page":{"internal":{"type":"node__tbk_noticias"},"title":"María Alché y Benjamín Naishtat, Tizza Covi y Rainer Frimmel, Radu Jude, Lee Chang-dong, Federico Luis y Jane Schoenbrun, entre otros cineastas, optarán al Premio Zabaltegi-Tabakalera","descripcionLarga":{"processed":"<p><span><span><span><span><span><span>Donostia Zinemaldiaren 74. edizioan, Zabaltegi-Tabakaleraren programazioan 22 pelikula izango dira guztira (zehazki, 13 film luze, zazpi film labur, film ertain bat eta ikus-entzunezko performance bat). Hautaketak, Cannes, Berlin, Venezia, Rotterdam, Toronto, Locarno eta Cinéma du Réel zinema-jaialdietako (besteak beste) lanak biltzen ditu, eta Lee Chang-dongen, Radu Juderen, Tizza Coviren, Rainer Frimmelen eta ibilbide ezaguneko beste zinemagile batzuen obra berriak biltzen ditu, gorabidean diren egileekin eta egile hasiberriekin batera. Sailak Zinemaldiarekin lotura berezia duten zinemagileak ere barne hartuko ditu, hala nola María Alché eta Benjamín Naishtat (izan ere, sailari hasiera emango diote) eta Isaki Lacuesta (amaiera emango dio), baita Donostiara itzuliko diren beste batzuk ere, hala nola Federico Luis, Jane Schoenbrun edo Bojina Panayotova. Programazioa Albertina Carrik lehiaz kanpo eskainiko duen ikus-entzunezko performance batekin osatuko da.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><em><span>Pedro en el país</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>/</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Pedro in the Land</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> izango da sailari hasiera emango dion obra, ez-fikziozko film luze bat; pelikulan, Pedro Catellak, Latinoamerikako jazokizun historiko nagusien lekuko izan zenak, bere bizitzaren errepasoa egiten du. Film luzea </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>María Alché</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>k (Buenos Aires, 1983) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Benjamín Naishtat</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>ek (Buenos Aires, 1986) zuzendu dute, Donostia Zinemaldiarekin lotura estua duen bikote argentinarrak, hain justu. Biak Sail Ofizialean lehiatu ziren </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Puan</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2023) filmarekin, Gidoi Onenaren Epaimahaiaren Saria eta Interpretazio Protagonista Onenaren Zilarrezko Maskorra (Marcelo Subiottorentzat, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>ex aequo</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> Tatsuya Fujirekin) eskuratu zituena. Aurretik, Alchék Horizontes Saria irabazi zuen </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Familia sumergida</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> filmarekin (2018), eta Naishtatek, berriz, Zuzendari Onenaren Zilarrezko Maskorra lortu zuen </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Rojo</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2018) pelikulagatik, Horizontes Latinos sailean </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Historia del miedo</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2014) obrarekin parte hartu ondoren.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><span><span>María Aparicio</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Córdoba, 1992) Zabaltegi-Tabakalera sarirako lehiatuko da </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>A veces me entra tristeza, otras veces rebelión </span></em></strong></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>/ </span></span></strong></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Sometimes Sadness, Sometimes Rebellion</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> filmarekin, Veneziako zinema-jaialdiko Giornate degli Autori atalean estreinatu ondoren. Filmeko protagonista Eva da, emakume argentinar bat, Madrilen dagoela Juan Bialet Masséren irudia eta Argentinako langile-borrokak ikertzen dituen historialari bat ezagutuko duena. Argentinako gidoigile eta zuzendariak zuzendutako lehen filma </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Las calles</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2016) izan zen, eta, horri esker, zuzendari onenaren saria jaso zuen BAFICIn, Latinoamerikako filmetarako lehia ofizialean. </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Sobre las nubes</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2022) obrarekin film onenaren saria lortu zuen FICValdivian eta Argentinako film onenarena, berriz, Mar del Platako zinema-jaialdian.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><span><span>Tanmay Chowdhary</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Kalkuta, 1990) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Tanvi Chowdhary</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Kalkuta, 1995) anai-arrebek </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Abhinetri</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><strong><span><span> / </span></span></strong></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Actress</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> aurkeztuko digute, mundu-estreinaldi gisa. Aktore izan nahi duen emakume gazte bat da film labur honen protagonista, eta errealitatearen eta interpretazioaren arteko lerroa lausotzen hasi dela ikusiko du. Aurretik, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Madhu</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> / </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Honey</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2022) filmean —nazioarteko hainbat jaialditan hautatutakoan— parte hartu zuten biek. Lan horren ondoren, Tanmayk </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Leela</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2024) zuzendu zuen, Zabaltegi-Tabakaleran aurkeztutako lana, Rotterdamen estreinatu ondoren.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><em><span>The Loneliest Man in Town</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> lanean, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Tizza Covi</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>k (Bolzano, 1971) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Rainer Frimmel</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>ek (Viena, 1971) aktore ez-profesionalen eta jokaleku naturalen aldeko apustua egin dute oraingoan ere, eta blues-musikari adindun baten bizitza hauskorra kontatzen digute euren lan berrian. Protagonistaren bizitzak bira handia izango du higiezin-sustatzaile batzuek gizonaren etxeari erreparatzen diotenean (eraitsi nahi dutelako). 2002az geroztik, bikote italiar-austriarrak film ugari zuzendu ditu Vento Film ekoiztetxearekin batera. 2009an, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>La Pivellina</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> / </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Little Girl</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> hautatua izan zen Cannesko zinema-jaialdiko Quinzaine des Cinéastes atalean, eta Austriaren ordezkari izatera iritsi zen Oscar sarietan. 2020an, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Aufzeichnungen aus der Unterwelt</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> / </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Notes from the Underworld</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> filmak aipamen berezia jaso zuen Berlinaleko Panorama sailean, eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Vera</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span>k (2022) zuzendaritza onenaren saria beretu zuen Veneziako Mostrako Orizzonti sailean. </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>The Loneliest Man in Town</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> obra Donostiara iritsiko zaigu aipamen berezia jaso ondoren aurtengo Berlinaleko lehia ofizialean.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><span><span><span>Rotterdamgo zinema-jaialdian estreinatu ondoren, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Mo Harawe</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>k (Muqdisho, 1992) Zabaltegi-Tabakaleran parte hartuko du </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Whispers of a Burning Scent</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> film laburrarekin. Filmak ezkontza-musikari bat du protagonista, funtzio garrantzitsu baten eta bista judizial erabakigarri baten egun berean, bere bizitza pribatua azterketa publikoaren pean nola geratuko den ikusiko duena. Haraweren film labur sarituetako bi </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Life on the Horn</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2020) —Locarnoko Pardi di Domani atalean aipamen berezia jaso zuena— eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Will My Parents Come to See Me</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2022) dira. Bere lehen film luzeak —</span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>The Village Next to Paradise</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2024) izenekoak— Cannesko Un Certain Regard atalean parte hartu eta golardo ugari eskuratu zituen.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><span><span>Radu Jude </span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>(Bukarest, 1977) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Adrian Cioflâncă</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Piatra Neamț, 1974) Zabaltegi-Tabakalera saria beretzeko lehian ariko dira, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Plan contraplan</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>/ </span></span></strong></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Shot Reverse Shot</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> film laburrarekin. Istorioaren alde komikoa erakusten digute bi zuzendari errumaniarrek, Edward Serotta kazetariak Errumania komunistara egindako bisitaldian ateratako argazkiak eta polizia sekretuak Serottari berari ateratakoak kontrajarriz. Jude egungo zinemagile europar ospetsuenetako bat da, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Everybody in Our Family</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2012), </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Aferim!</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2015), </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Scarred Hearts</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2016), </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>I Do Not Care If We Go Down in History as Barbarians</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2018) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Uppercase Print</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2020) lanen egile izanik. </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Bad Luck Banging or Loony Porn</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2021) ere Zabaltegi-Tabakaleran aurkeztu zen, Urrezko Hartza beretzeaz gain Berlinalen. Cioflâncă, berriz, historialaria da trebakuntzari dagokionez, eta aholkulari gisa lan egin du hainbat film eta antzerki-muntaketatan, Judekin batera </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>The Exit of the Trains</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2020) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Memories from the Eastern Front</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2022) zuzentzeaz gainera (biek Berlinalen izan zuten mundu-estreinaldia).</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><span><span><span>Veneziako</span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span>Giornate degli Autorin estreinatu ondoren, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>David Lamelas </span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>(Buenos Aires, 1946) eta</span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span> Ignacio Masllorens</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Buenos Aires, 1973) zuzendariek </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>El fantasma / The Phantom</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, aurkeztuko digute. Argentinarren filmeko protagonistak bi ekoizle gazte dira, enkargu bat jasoko dutenak: 60ko hamarkadako abangoardia argentinarreko pertsona zaputz bati buruzko dokumental bat zuzentzea; ikerketak David Lamelasen beraren partaidetza eskatzen du. Lamelas, mugimendu haren protagonistetako bat, askotariko lanen egile da: zinema, eskultura, performancea eta instalazioa; halaber, Veneziako Biurtekoan parte hartu du, bere obrak MoMAn erakusteaz gain, eta hainbat aintzatespen beretu ditu, hala nola Guggenheim beka eta DAAD Stipendium. </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>El fantasma</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> bere lehen film luzea da. Masllorensek zuzendutako film eta bideoak, bestalde, hainbat zinema-jaialditan eta zentrotan erakutsi dira, hala nola Anthology Film Archivesen, Cinémathèque françaisen eta ARCOmadriden, hainbat erakundek (Fundación Fortabat, Fundación ArtHaus, Fondo Nacional de las Artes eta Salón Nacional de Artes Visuales) antolatutako arte bisualetako sariak erdiesteaz gain.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><span><span>Lee Chang-dong</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> hegokorearrak (Daegu, 1954) </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Ga-neung-han Sa-rang </span></em></strong></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>/</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Possible Love</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, aurkeztuko digu, Venezian lehiatu eta Torontotik igaro ondoren. Pelikulako protagonistak bi bikote dira, eta kontrako bizimoduak dituztela badirudi ere, gurutzatu egingo dira azkenean eta duten errutinaren oreka aldatu egingo da. Eleberrigilea, gidoigilea eta egungo zinema hegokorearreko zinemagile itzaltsuenetako bat, Leek </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Peppermint Candy </span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span>(1999), </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Oasis</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2002), </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Secret Sunshine</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2007), </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Poetry </span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span>(Perlak, 2010) eta</span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span> Burning </span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span>(2018) filmak zuzendu ditu, Cannesen, Venezian eta ahalko jaialdietan sarituak. Orobat </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Heartbeat </span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span>(2022) film laburrarekin Zabaltegi-Tabakalera Saria beretzeko aritu zen lehian.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><span><span><span>Cannesko Zinemaldian film labur onenaren Urrezko Palma irabazi ondoren, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Federico Luis</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>ek (Buenos Aires, 1990) Zabaltegi-Tabakaleran parte hartuko du </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Para los contrincantes</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><strong><span><span> / </span></span></strong></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>For the Opponents</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> filmarekin, boxeo-txapeldun bihurtzeko ametsa duen gazte mexikar bati buruzkoarekin, hain justu. Zinemagilearen lehen lanak —</span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>La siesta</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> izenekoak— Cannesko film laburren lehiaketa ofizialean hartu zuen parte 2019an, eta BAFICIn ere film labur onenaren saria eraman zuen. Geroago, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>La hija</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2022) estreinatu zuen jaialdi horretan bertan, eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>En el misísimo momento</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2023) pelikulak film labur onenaren saria lortu zuen IDFAn. 2024an </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Cómo ser Pehuén Pedre</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> film laburra aurkeztu zuen Visions du Réelen eta Zabaltegi-Tabakaleran, eta urte horretan bere lehen film luze </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Simón de la Montaña</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, Cannesko Semaine de la Critiqueko Grand Prix saria lortu zuen Horizontes Latinosen parte izan aurretik.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><span><span><span>Berlinaleko Panorama Dokumente sailean estreinatu ondoren, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Tobias Nölle</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Zürich, 1976) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Loran Bonnardot</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Paris, 1973) Zabaltegi-Tabakaleran lehiatuko dira </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Tristan Forever</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> dokufikzioarekin; bertan, Bonnardot medikua Tristan da Cunhara itzuliko da, biztanleak dituen uharterik urrunena eta gizonaren erretiro espirituala azken hiru hamarkadotan. Bidaia horren ondoren, medikuak ez du handik irteteko inolako asmorik. Nöllek Urrezko Pardinoa eskuratu zuen, Locarnon, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>René</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2007) film laburrarekin, eta bere lehen film luzeak —</span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Aloys</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> izenekoak (2016)— FIPRESCI Saria jaso zuen Berlinaleko Panorama sailean. Bestalde, Bonnardotek </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>37º4 S</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Adriano Valerio, 2013) film laburra ekoitzi zuen, Cannesen Epaimahaiaren Sari Berezia irabazi zuena eta Tristan da Cunhan girotua. </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Tristan Forever</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> bere lehen filma da zuzendari gisa.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><span><span>Marie-Rose Osta </span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>libanoarrak (Zahlé, 1987) Zabaltegi-Tabakaleran parte hartuko du </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Yawman ma walad </span></em></strong></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>/</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><strong><em><span> Someday a Child</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> film laburrarekin. Filmean —aurtengo Berlinalen film labur onenaren Urrezko Hartza irabazi duenean—, osabarekin bizi den haur batek bere botere apartak ezkutatu behar ditu Libanoko herrixka batean, gerra-hegazkinen zaratak entzuten dituela etengabe. Gidoigile eta zuzendari libanoarrak film labur ugari zuzendu ditu, hala nola </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Gangbang</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2016), </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Status Quo</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2017), </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Ana Beirut, Ep. 2</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2021) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Then Came Dark</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2021), Epaimahaiaren Sari Berezia Kairoko zinema-jaialdian. Aurten </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>The Lead Ritual</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> segmentuarekin parte hartu du </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Home Bitter Home</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> film luze kolektiboan, Rotterdameko jaialdian estreinatua. Gaur egun bere lehen film luze </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Mina</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> garatzen ari da.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><span><span>Bojina Panayotova</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>k (Sofia, 1982) 1980an kokatzen du</span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span> With Love and Rage</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> film ertaina; Ronald Reagan AEBko presidente hautatua izan da, eta 2.000 emakumek Pentagonoa inguratu dute gerra-makineriaren aurka protestatzeko. Panayotova Nesten parte izan zen 2009an, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>A domicile</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> filmarekin, eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>I See Red People</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2019) filma izan zen bere lehen film luzea, Berlinaleko Panorama Dokumente atalean estreinatua. Urte berean, Locarnon Publikoaren Saria jaso zuen Boris Lojkinerekin batera zuzendutako </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Camille</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> filmarekin. </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>The Building of the Brave</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2021) film laburrak sariak jaso zituen Ganteko eta Cinéma du Réel jaialdietan; aurten Cinéma du Réelen izan da berriz </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>With Love and Rage</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> filmarekin.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><em><span>La belle année</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, luzaroan aldenduta egon ondoren duela gutxi hildako aitaren asuntoetaz arduratzen zen bitartean filmatutako autofikzio honetan, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Angelica Ruffier</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Luleå, 1988) zuzendari suediarrak bere burua interpretatzen du. Film labur ugari zuzendu, editatu eta ekoitzi ondoren, Ruffierrek film luze hau zuzendu du, lehena bere ibilbidean, eta Rotterdameko zinema-jaialdiaren azken edizioan Tiger Competition Epaimahaiaren Sari Berezia jaso zuen.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><span><em><span>We're All Going to the World's Fair</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2021) lanaren ondoren, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Jane Schoenbrun</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>ek (New York, 1987) </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>I Saw the TV Glow</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Zabaltegi-Tabakalera, 2024) zuzendu zuen, Sundance jaialdiko Midnight sailean estreinatua eta Berlinaleko Panoraman programatua, besteak beste. Oraingoan </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Teenage Sex and Death at Camp Miasma</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> aurkeztuko digu, Cannesko zinema-jaialdiko Un Certain Regard atalean hautatua eta Queer Palm sariaren irabazlea. Zuzendari gazte bat </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>slasher</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> frankizia dekadente bat berpizten saiatuko da, eta, azkenean, jatorrizko filmeko protagonistarekin batera, desio, beldur eta eldarnio odoltsuko unibertso batean barneratuko.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><span><span>Dorothea Sing Zhang </span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>(1999) Zabaltegi-Tabakaleran lehiatuko da </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>As a Cure</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> film laburrarekin; ‘</span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Mommy trilogy</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span>’ delakoaren azken zati hau Locarnoko zinema-jaialdian estreinatu ondoren iritsiko da Donostiara. Bertan, emakume gazte bat bere nortasun-agiriaren bila dabil dunen artean, Pekingo Opera Akademian matrikulatzeko behar baitu. Zuzendariaren aurreko lanak, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Masterpiece Mommy</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2024) eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>A Small Fiction of My Mother in Beijing</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2025), Torontoko zinema-jaialdian parte hartu zuten. Gaur egun, bere lehen film luzea ari da garatzen.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><strong><span><span>Salka Tiziana</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>k (Munich, 1992) </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Gluey Feathers</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> fikziozko film laburra aurkeztuko digu, mundu-estreinaldi gisa; bertan, sasoi-langileen talde batek zalantzaz egiten dio aurre Alemaniako iparraldeko baratze-ustiategi batean uztaren amaierari. Bere lehen film luzea, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Tal día hizo un año</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> / </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>For the Time Being</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2020), Rotterdamgo Nazioarteko Zinema-jaialdian eta Woche der Kritik atalean hautatu zuten. Era berean, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Todos los sonidos entran adentro</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> / </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>All Sounds Within</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (2022) film laburra zuzendu du; Tizianaren hurrengo film luzea </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Marcela</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> izango da, eta Casa de Velázquez–Impulso ECAM saria jaso zuen FIDLaben 2025eko edizioan.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><span><span><span>Azkenik, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Albertina Carri</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> (Buenos Aires, 1973) zinemagile eta idazleak </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Cine vivo: un artefacto</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> aurkeztuko du lehiaz kanpo, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Cine vivo</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> liburuko testuen irakurketa konbinatzen duen ikus-entzunezko performance bat, hain zuzen ere, zinemari, memoriari, artxiboari eta irudiak eta soinuak sortu eta begiratzeko moduei buruz hausnartzeko. Tabakalerak antolatuta, Espainian egingo den lehen emanaldia izango da, eta Paloma Peñarrubiak soinuzko esku-hartzeak egingo ditu bertan, landareen soinutik abiatuta. Proposamena osatzeko, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Cine puro</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> film laburra emango da, onddoek degradatutako film-materialarekin egina, jatorrizko irudiak desagerrarazi arte</span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>.</span></span></strong></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><span><span><span>Obra horiez guztiez gain, Zabaltegi-Tabakaleran duela aste batzuk iragarritako bost ekoizpen espainiarrak ere baditugu, hala nola </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Isaki Lacuesta</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>ren (Girona, 1975) </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Jaleos</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, Zabaltegi-Tabakalera sailari amaiera emango diona, mundu-estreinaldi gisa. Beste lau filmak honako hauek dira: </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>HAMALAU gau</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, Oskar Alegria Suescunen mundu-estreinaldia; </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Lejos de los árboles</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>/</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Far From the Trees</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Meritxell Colell Aparicio</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>ri (Bartzelona, 1983) berriki FIPRESCI saria eta film onenaren Boccalino d'Oro golardoa eman dizkiona Locarnon; </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Les Roches rouges</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>/</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Red Rocks</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><span><span>Bruno Dumont</span></span></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span> zinemagile frantsesaren (Bailleul, 1958) filma, Cannesko Quinzaine des Cinéastes atalean estreinatua; eta </span></span></span></span></span></span><span><span><span><strong><em><span>Weichen (Dust)</span></em></strong></span></span></span><span><span><span><span><span><span>, Tsai Ming-Liang zinemagile malaysiarrak (Kuching, 1957) zuzendua, Venezian emango dena.</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p><span><span><span><span><span><span>Albertina Carrik aurkeztutako performancearen kasuan izan ezik, Zabaltegi-Tabakaleraren —Donostia Zinemaldiak Tabakalera-Kultura Garaikidearen Nazioarteko Zentroarekin elkarlanean antolatutako sailaren— obra guztiak Zabaltegi-Tabakalera saria irabazteko hautagai dira: </span></span></span></span></span></span><span><span><span><span><em><span>Ad hoc</span></em></span></span></span></span><span><span><span><span><span><span> eratutako epaimahai batek ematen du saria, 20.000 eurokoa zuzendariarentzat (6.000 euro) eta filma Espainian banatzen duenarentzat (14.000 euro).</span></span></span></span></span></span></p>\n\n<p>&nbsp;</p>"},"path":{"alias":"/maria-alche-y-benjamin-naishtat-tizza-covi-y-rainer-frimmel-radu-jude-lee-chang-dong-federico-luis","langcode":"eu"},"fecha":"2026-08-21","relationships":{"categoria":[],"media":[{"internal":{"type":"media__image"},"relationships":{"imgSrc":{"uri":{"url":"/sites/default/files/2026-08/zabaltegi-tabakalera_2026_horizontal_1.jpg"},"sizes":[{"xl":null,"l":null,"m":null,"s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":null,"l":null,"m":null,"s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":"https://cms.tabakalera.eus/sites/default/files/styles/breakpoint_1920/public/2026-08/zabaltegi-tabakalera_2026_horizontal_1.jpg?itok=XjIWeuTY","l":null,"m":null,"s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":null,"l":"https://cms.tabakalera.eus/sites/default/files/styles/breakpoint_31360/public/2026-08/zabaltegi-tabakalera_2026_horizontal_1.jpg?itok=5Pz8HwHk","m":null,"s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":null,"l":null,"m":null,"s":"https://cms.tabakalera.eus/sites/default/files/styles/breakpoint_376/public/2026-08/zabaltegi-tabakalera_2026_horizontal_1.jpg?itok=G6y3dflo","rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":null,"l":null,"m":"https://cms.tabakalera.eus/sites/default/files/styles/breakpoint_769/public/2026-08/zabaltegi-tabakalera_2026_horizontal_1.jpg?itok=cu2DyiDz","s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":null,"l":null,"m":null,"s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":null,"l":null,"m":null,"s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":null,"l":null,"m":null,"s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":null},{"xl":null,"l":null,"m":null,"s":null,"rrss_l":"https://cms.tabakalera.eus/sites/default/files/styles/thumb_rrss_large/public/2026-08/zabaltegi-tabakalera_2026_horizontal_1.jpg?itok=7v-1jGbP","rrss_s":null},{"xl":null,"l":null,"m":null,"s":null,"rrss_l":null,"rrss_s":"https://cms.tabakalera.eus/sites/default/files/styles/thumb_rrss_small/public/2026-08/zabaltegi-tabakalera_2026_horizontal_1.jpg?itok=b33vkrY4"}]}},"imgMetas":{"alt":""}}]}}},"pageContext":{"id":"f23acec9-3fbf-529c-8d4c-02ce5637e892","nodeId":13994,"langcode":"eu","nodeMetadata":{"title":"María Alché y Benjamín Naishtat, Tizza Covi y Rainer Frimmel, Radu Jude, Lee Chang-dong, Federico Luis y Jane Schoenbrun, entre otros cineastas, optarán al Premio Zabaltegi-Tabakalera | Tabakalera","description":"Zinemaldiko sail irekienak bost mundu-estreinaldi izango ditu jasotako 22 lanen artean –13 film luze, zazpi film labur, film ertain bat eta performance bat –, horietako zenbaitzuk Cannesen, Berlinen, Venezian, Rotterdamen edo Locarnon hautatuak."},"yesterday":"2026-08-20","today":"2026-08-21"}},"staticQueryHashes":["1409045280","1472977592","1549843337","1600800028","1852898869","2684269349","2736526504","3122408510","3305536543","3493939040","3649515864","4040268713","63159454","847920557"]}